Tatoeage

De tekeningen van Eisenstein kende ik uit een boek. Ik dacht dat ze nooit publiek zouden worden, maar nu hingen zo ongeveer om de hoek. Voor mijn gevoel ging ik er buiten adem heen. Toen ik de galerie binnenkwam was het of ik water zag branden. Een top-kunstervaring zoals je maar weinig meemaakt. Het werk ademde zo’n vitaliteit dat het een deur opende naar tekenen in totale vrijheid. Door het boek had ik al een sterke identificatie, maar in het echt was het een explosie. Dit ben ik! Dit doe ik ook!

Slap

Potlood op papier 23 x 28cm, individueel ingelijst
Gemonteerd op triplex paneel in 2026. Achtergrond kleur paneel: Farrow & Ball #314
Gepubliceerd in Butt Magazine #4, 2002 (Family and Friends)

Spreads en pagina's

Tekenen en dansen zijn takken aan dezelfde boom. Eisenstein liet Arnoud zien dat tekenen een lijn in beweging is, dat tekenen een beweging is die stokt maar ook weer kan beginnen. Het leidde tot een volgende stap: het besef dat je de vellen papier in een sequentie kunt plaatsen en die steeds kunt wijzigen. Opeens hing de muur in zijn studio vol tekeningen in lijnen en daardoor ook in een bepaalde volgorde. Ze waren als spreads opgehangen en zo leek iedere tekening een pagina uit een boek waar de rug van was weggesneden. Maar de volgorde, het narratief, kon ook weer veranderen.

DOE HET NIET

‘In de krant zag ik een foto van de opening van museum Corpus in Leiden, waar je als bezoeker door een lichaam loopt. Beatrix stond met een boeketje in haar hand in een mond met een enorm gebit. Ze poseerde op de tong, de fotograaf stond achter in de keel. Dat standpunt was geweldig en dat heb ik toen achter de koeienletters DOE HET NIET gezet. De keel duikt geregeld op in mijn tekeningen. Toen mijn moeder hoorde dat een 16-jarige buurjongen tijdens het eerste ritje op zijn nieuwe brommer was verongelukt moest ze bijna kotsen van ontzetting. Uitslikken. Ik heb nog steeds een gevoeligheid voor keelgeluiden en slikken.

Solipsistic Skies

Hij spoot over het papier en omlijnde de vlekken met waterverfpotlood. Toen alles was opgedroogd, maakte hij alles rondom deze sterrenbeelden zwart met potlood. De tekening werd zo een venster dat uitkeek op een kosmosachtige wereld, vol leegte. Dit zwarten was een eentonige bezigheid, waardoor hij zich gerustgesteld kon terugtrekken in de rechterhersenhelft, waar tijdloosheid heerst.

Felix Gonzalez-Torres

De papierstapelwerken van Felix Gonzalez-Torres zijn ‘interactieve, minimalistische sculpturen, samengesteld uit grote stapels bedrukt papier. De toeschouwer wordt uitgenodigd een vel mee te nemen om zo thema’s als verlies, vernieuwing, eigendom en de democratische verspreiding van kunst te verkennen. Doordat de stapels opraken en weer worden aangevuld fungeren ze als monumenten voor herinnering en vergankelijkheid.' In de loop der jaren heb ik er een aantal verzameld en in 2024 heb ik ze zo nauwkeurig mogelijk gekopieerd met pastelkrijt. Om een beter begrip te krijgen van FGT's bedoelingen, geef ik ze ook gratis weg.

Unqualified / Try Harder

Ik heb nog steeds een gevoeligheid voor keelgeluiden en slikken. In die tekening kwamen allerlei dingen bij elkaar. Qua techniek was pastelkrijt mijn ontdekking, naast het lijntekenen. Toch ben ik liever niet in dat tekengebied. Met een negatief zelfbeeld, angsten en vermeende tekortkomingen wordt het persoonlijke al gauw een glijbaan. Met gebrek aan zelfwaardering, wie of wat ben je dan? Het kunstenaarschap is toch gebaat bij een gezond ego?

Unframed Drawing

Herman Heijermans

Mijn vriend schreef in die tijd een biografie van Herman Heijermans, de toneelschrijver die leefde van 1864 tot 1924. Heijermans was overal in huis, in boeken en op afbeeldingen. Ik koos deze foto om hoe hij in de camera kijkt. Ik tekende twee 'afdrukken' naast de originele foto en lijstte ze los van elkaar in.

Tekeningen 1995 - 1997

Met een zweepje onder z'n oksels geklemd 'berijdt' een naakte man een op z'n kop staand paard. Terwijl hij met z'n anus over de paardenlul glijdt, perst een eveneens naakte vrouw zich met moeite in het poepgat van het rijdier. Om haar daad kracht bij te zetten, duwt ze met haar hand tegen een denkbeeldige muur - een muur die tevens de kadrering vormt van het op papier getekende seksspelletje. (Nathalie Faber - Het Parool 3-2-1998)

Life is a Dream Come True

In most of my dreams there are no images or storylines to assign to their nightmarish feeling. They are more about certain dynamics, of shrinking and growing, for example, or being crushed. My body caving in on itself. As a depressed person I live inside my head and there?s always a sense that my body is deteriorating and weak. So feelings of weakness and lightheadedness come to me naturally. There?s a vacancy in me that is connected to my dreams.